Op woensdag 29 februari is het rapport 'Naar een duurzame financiële sector' door Elly Blanksma- van den Heuvel (Lid CDA- Kamerfractie, financieel woordvoerder) en Raymond Gradus (Wetenschappelijk Instituut voor het CDA, directeur) aangeboden aan minister Jan Kees de Jager. Dit rapport is een coproductie tussen het Wetenschappelijk Instituut voor het CDA en de Tweede Kamerfractie.

In lijn met het christendemocratisch gedachtegoed is getracht een visie op een duurzame financiële sector te ontwikkelen. Op basis van veertien concrete aanbevelingen worden de meest urgente problemen binnen het huidige financiële bestel aangepakt. Kernbegrip­pen van een toekomstige ordening van het financieel stelsel zijn volgens het CDA: betrokkenheid, vertrouwelijkheid en matigheid.

Middels dit rapport doet het CDA een appel op alle spelers binnen de financiële sector tot meer verantwoord gedrag. Daarnaast worden suggesties gedaan om dringende problemen als de schuldenlast bij bancaire instellingen in de private sector aan te pakken. Tevens wordt een oproep gedaan om door middel van intensivering van het publieke debat een terugkerend normbesef binnen de gehele samenleving te bewerkstelligen. Vertrouwen in de financiële sector is immers cruciaal voor de Nederlandse economie en duurzaam economisch herstel.

Lees hier het rapport 'Naar een duurzame financiële sector’. Het rapport is ook te bestellen voor € 7,50 door een mail te sturen naar wi@cda.nl met vermelding van uw adresgegevens en de naam van het rapport.

Op dinsdag 8 februari 2011 nam Staatssecretaris voor VWS mevrouw Veldhuijzen van Zanten de studie Health Care Reforms in an Ageing European Society with a focus on the Netherlands van het Centre European Studies (CES) – de denktank van de Europese Volkspartij (EVP) - en het Wetenschappelijk Instituut voor het CDA in ontvangst. De studie is geschreven door Evert Jan van Asselt, Lans Bovenberg, Raymond Gradus en Ab Klink. In de studie is een internationaal vergelijking naar de zorguitgaven opgenomen. Hieruit blijkt dat Nederland nu al het meeste besteedt van de EU aan langdurige zorg. Dit ondanks dat in Nederland de echte vergrijzing nog moet komen. Terwijl in Duitsland de kosten voor langdurige zorg oplopen van 1,0% BBP procent in 2010 tot 2,4% BBP in 2060, stijgen de kosten in Nederland van 3,5% naar 8,1%. In de ons omliggende landen wordt veel meer verantwoordelijkheid bij mensen zelf neergelegd. Landen als Duitsland, Oostenrijk, Italië en Frankrijk geven mensen een budget dat ze zelf mogen aanvullen en leggen zo meer verantwoordelijkheid en regie bij mensen zelf.

Als we een houdbare AWBZ willen moet het stelsel niet worden afgestemd op de aanbieder van zorg, maar op de zorgvrager aldus de opstellers. Echte vraagsturing betekent dat mensen een tegoedbon of een voucher krijgen, wanneer ze recht op medische zorg hebben. Omdat in deze systematiek cliënten zelf keuzen kunnen maken, kan meer maatwerk worden geboden zonder veel bureaucratie. Uit de studie blijkt dat dit in Duitsland prima werkt. Dat betekent ook dat scheiden van wonen en zorg essentieel is en ouderen dus mogen bepalen hoe ze willen wonen.

Publicatie van het CES en het WI voor het CDA: Flat but fair